Newsletter Subscribe
Poetry The Filth issue

[Ik die zeer homosexueel…]

By Hans Lodeizen

Dutch
Acrylic painting by Hernan Bas. A waifish brunette boy stands on a boardwalk above a swamp. It’s dusk and the sky is glowing a brilliant magenta. Leaves are swirling at the boys feet. He is holding up a transparent umbrella, which also has a transparent netting attachment that extends down to his feet. He looks at ease, with one hand in his pocket, but also lost in thought.
Hernan Bas, How best to suffer swamp life at dusk, 2020, acrylic on linen, 9 x 7’. © 2020 Silvia Ros. Courtesy of the artist and Perrotin.

Ik die zeer homosexueel
Ben (zo zeggen ze) zal tonen
Wat de ware natuur-
lijkheid is en leven
Als een hand strelend
Het water in een badkuip.

Want wat geeft het of ik goed
Of kwaad ben zolang
Ik aan iedereen mijn pols kan geven
En zeggen kan voel het, ik leef.
Als ik het kleine
Onweer kan zijn met de
Verborgen bliksemstraaltjes
Die de zwemmers van het strand
Af laat vluchten naar het pension,
Het is vijf uur ’s middags.

Als ik de satijn
Kan zijn tussen de symbolen
Van wolkenkrabbers
Een wijze lach die zegt
Beter dan nooit is
Nimmer.

Als ik de regen
Kan groeten in zijn auto

Als ik mij wassen
Kan onder de doucheAls ik kan zeggen
Ik ben Hans Lodeizen goed
Of kwaad ik ben verliefd
Zonder blozen een kersenboomgaard
voor alle mensen.

 

To read this poem in English, click here.
Hans Lodeizen was a poet from Naarden, Netherlands. Born in 1924, he published one poetry collection, The Wallpaper Within, before dying of leukemia at the age of twenty-six. He is remembered as a “pioneering gay exponent of postwar experimentalism.”